ส่วนประกอบของตะกั่ว:
1. การนำแขนขา
ซึ่งรวมถึงสายนำแขนขาแบบมาตรฐาน I, II, III และสายนำแขนขาแบบขั้วเดียวที่มีแรงดัน aVR, aVL และ aVF
(1) สายนำแขนขาแบบมาตรฐาน: เรียกอีกอย่างว่า สายนำสองขั้ว สะท้อนความต่างศักย์ระหว่างแขนขาทั้งสองข้าง
(2) สายนำแขนขาแบบขั้วเดียวที่มีแรงดัน: เป็นเทคนิคที่ใช้ขั้วไฟฟ้าเพียงขั้วเดียวแสดงศักย์ไฟฟ้าในขณะที่ศักย์ไฟฟ้าของขั้วไฟฟ้าอีกขั้วหนึ่งมีค่าเท่ากับศูนย์ในสองขั้วไฟฟ้า ณ จุดนี้ แอมพลิจูดของรูปคลื่นที่เกิดขึ้นจะเล็ก ดังนั้นจึงใช้แรงดันเพื่อเพิ่มศักย์ไฟฟ้าที่วัดได้เพื่อให้ตรวจจับได้ง่าย
(3) ในทางคลินิก เมื่อบันทึกคลื่นไฟฟ้าหัวใจ จะมีอิเล็กโทรดสำรวจสายนำแขนขาอยู่ 4 สี และตำแหน่งการวางอิเล็กโทรดเหล่านี้ คือ อิเล็กโทรดสีแดงอยู่ที่ข้อมือแขนขาขวา อิเล็กโทรดสีเหลืองอยู่ที่ข้อมือแขนขาซ้าย อิเล็กโทรดสีเขียวอยู่ที่ข้อเท้าแขนขาซ้ายล่าง และอิเล็กโทรดสีดำอยู่ที่ข้อเท้าแขนขาขวาล่าง
2. สายคาดหน้าอก
เป็นสายนำแบบยูนิโพลาร์ รวมถึงสาย V1~V6 ในระหว่างการตรวจจับ ควรวางอิเล็กโทรดบวกไว้ที่ตำแหน่งที่กำหนดบนผนังหน้าอก และเชื่อมต่ออิเล็กโทรดทั้งสามของสายนำแขนขาเข้ากับอิเล็กโทรดลบผ่านตัวต้านทาน 5K เพื่อสร้างขั้วไฟฟ้ากลาง
ระหว่างการตรวจคลื่นไฟฟ้าหัวใจตามปกติ ลีดทั้งหมด 12 ลีด ได้แก่ ลีดไบโพลาร์ ลีดยูนิโพลาร์ของแขนขา และ V1-V6 สามารถตอบสนองความต้องการได้ หากสงสัยว่ามีหัวใจด้านขวา หัวใจห้องล่างขวาโต หรือกล้ามเนื้อหัวใจตาย ควรเพิ่มลีด V7, V8, V9 และ V3R โดย V7 อยู่ที่ระดับ V4 บนเส้นรักแร้ด้านหลังซ้าย V8 อยู่ที่ระดับ V4 บนเส้นสะบักซ้าย V9 อยู่ที่ระดับ V4 บนเส้นข้างกระดูกสันหลังซ้าย V3R อยู่ที่บริเวณ V3 ที่สอดคล้องกันบนหน้าอกขวา