ในการตั้งค่า EEG (อิเล็กโทรเอ็นเซฟาโลแกรม) มาตรฐาน จำนวนอิเล็กโทรดที่ใช้สามารถแตกต่างกันได้ ขึ้นอยู่กับวัตถุประสงค์และระบบเฉพาะที่ใช้ อย่างไรก็ตาม การกำหนดค่าทั่วไปบางอย่าง ได้แก่:

1. ระบบ 10-20:นี่คือระบบที่ใช้กันอย่างแพร่หลายที่สุดสำหรับ EEG ทางคลินิกและการวิจัย ซึ่งเกี่ยวข้องกับ:

(1) ขั้วไฟฟ้า 21 อันในระบบพื้นฐาน 10-20

อิเล็กโทรด 21 อันที่ใช้ในการบันทึก EEG กระจายตามระบบการจัดวางระดับนานาชาติ 10-20 (Nunez et al., 2006) การจัดกลุ่มในโซน NR=5 จะแสดงด้วยสีและเส้นประ (1=หน้าผาก 2=สมองซีกซ้าย 3=สมองซีกกลาง 4=สมองซีกขวา และ 5=สมองท้ายทอย)

(2)ขั้วไฟฟ้า 32 อันในเวอร์ชั่นขยายเพื่อการบันทึกที่มีรายละเอียดมากขึ้น

การจัดวางอิเล็กโทรด 32 ช่องตามระบบสากล 10–20

2. ระบบ EEG ความหนาแน่นสูง:ระบบเหล่านี้ใช้สำหรับการทำแผนที่ที่แม่นยำยิ่งขึ้นและอาจรวมถึง:

ขั้วไฟฟ้า 64 อัน.

ขั้วไฟฟ้า 128 อัน.

ขั้วไฟฟ้า 256 อันเพื่อการวิจัยแผนที่สมองขั้นสูง

การเลือกใช้จำนวนอิเล็กโทรดจะขึ้นอยู่กับการใช้งาน โดยปกติแล้วการวินิจฉัยทางคลินิกจะต้องใช้อิเล็กโทรดจำนวนน้อยกว่า ในขณะที่การวิจัยและการทำแผนที่ความละเอียดสูงอาจต้องใช้จำนวนมากกว่า